Manitses!

SLUMDOG MILLIONAIRE – Christian Colson
THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON – Kathleen Kennedy, Frank Marshall, Ceán Chaffin
FROST/NIXON – Tim Bevan, Eric Fellner, Brian Grazer, Ron Howard
MILK – Dan Jinks, Bruce Cohen
THE READER – Anthony Minghella, Sydney Pollack, Donna Gigliotti, Redmond Morris

OUTSTANDING BRITISH FILM

MAN ON WIRE – Simon Chinn, James Marsh
HUNGER – Laura Hastings-Smith, Robin Gutch, Steve McQueen, Enda Walsh
IN BRUGES – Graham Broadbent, Pete Czernin, Martin McDonagh
MAMMA MIA! – Judy Craymer, Gary Goetzman, Phyllida Lloyd, Catherine Johnson
SLUMDOG MILLIONAIRE – Christian Colson, Danny Boyle, Simon Beaufoy

THE CARL FOREMAN AWARD

for Special Achievement by a British Director, Writer or Producer for their First Feature Film

STEVE McQUEEN (Director/Writer) – Hunger
SIMON CHINN (Producer) – Man On Wire
JUDY CRAYMER (Producer) – Mamma Mia!
GARTH JENNINGS (Writer) – Son of Rambow
SOLON PAPADOPOULOS, ROY BOULTER (Producers) – Of Time And The City

DIRECTOR

SLUMDOG MILLIONAIRE – Danny Boyle

CHANGELING – Clint Eastwood
THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON – David Fincher
FROST/NIXON – Ron Howard
THE READER – Stephen Daldry

ORIGINAL SCREENPLAY

IN BRUGES – Martin McDonagh
BURN AFTER READING – Joel Coen, Ethan Coen
CHANGELING – Joe Michael Straczynski
I’VE LOVED YOU SO LONG – Philippe Claudel
MILK – Dustin Lance Black

ADAPTED SCREENPLAY

SLUMDOG MILLIONAIRE – Simon Beaufoy
THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON – Eric Roth
FROST/NIXON – Peter Morgan
THE READER – David Hare
REVOLUTIONARY ROAD – Justin Haythe

FILM NOT IN THE ENGLISH LANGUAGE

I'VE LOVED YOU SO LONG – Yves Marmion, Philippe Claudel
THE BAADER MEINHOF COMPLEX – Bernd Eichinger, Uli Edel
GOMORRAH – Domenico Procacci, Matteo Garrone
PERSEPOLIS – Marc-Antoine Robert, Xavier Rigault, Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud
WALTZ WITH BASHIR – Serge Lalou, Gerhard Meixner, Yael Nahlieli, Ari Folman

ANIMATED FILM

WALL•E – Andrew Stanton
PERSEPOLIS – Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud
WALTZ WITH BASHIR – Ari Folman

LEADING ACTOR

MICKEY ROURKE – The Wrestler
FRANK LANGELLA – Frost/Nixon
DEV PATEL – Slumdog Millionaire
SEAN PENN – Milk
BRAD PITT – The Curious Case of Benjamin Button

LEADING ACTRESS

KATE WINSLET – The Reader
ANGELINA JOLIE – Changeling
KRISTIN SCOTT THOMAS – I’ve Loved You So Long
MERYL STREEP – Doubt
KATE WINSLET – Revolutionary Road

SUPPORTING ACTOR

HEATH LEDGER – The Dark Knight
ROBERT DOWNEY JR. – Tropic Thunder
BRENDAN GLEESON – In Bruges
PHILIP SEYMOUR HOFFMAN – Doubt
BRAD PITT – Burn After Reading

SUPPORTING ACTRESS

PENÉLOPE CRUZ – Vicky Cristina Barcelona
AMY ADAMS – Doubt
FREIDA PINTO – Slumdog Millionaire
TILDA SWINTON – Burn After Reading
MARISA TOMEI – The Wrestler

MUSIC

SLUMDOG MILLIONAIRE – A. R. Rahman
THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON – Alexandre Desplat
THE DARK KNIGHT – Hans Zimmer, James Newton Howard
MAMMA MIA! – Benny Andersson, Björn Ulvaeus
WALL•E – Thomas Newman

CINEMATOGRAPHY

SLUMDOG MILLIONAIRE – Anthony Dod Mantle
CHANGELING – Tom Stern
THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON – Claudio Miranda
THE DARK KNIGHT – Wally Pfister
THE READER – Chris Menges, Roger Deakins

Στην Αθήνα θα βρεθεί ο James Blunt!

2009-02-04T14:39:00.002+02:00

Δεν το βάζει κάτω ο τραγουδιστής Τζέιμς Μπλαντ, που παρά τη μη διεξαγωγή των συναυλιών που είχαν προγραμματιστεί στο θέατρο του Λυκαβηττού το περασμένο καλοκαίρι, επιστρέφει στην Ελλάδα για μία συναυλία. Η συναυλία θα δοθεί το Σάββατο 7 Μαρτίου στις Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις Tae-Kwon-Do.

Τα εισιτήρια κοστίζουν 45 ευρώ για την αρένα και 55 ευρώ για τις κερκίδες. Η προπώλησή τους έχει ξεκινήσει ήδη στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις: www.i-ticket.gr και www.ticketquest.gr. Από τη Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου η προπώληση θα ξεκινήσει και στα καταστήματα Metropolis, Ελευθερουδάκης, ACS και Tickethouse.

Τα εισιτήρια την ημέρα της συναυλίας θα κοστίζουν στα ταμεία του Tae-Kwon-Do 50 και 60 ευρώ (αρένα και κερκίδες αντίστοιχα).

Οι συναυλίες του Τζέιμς Μπλαντ ακυρώθηκαν το καλοκαίρι, μετά τη σφράγιση του θεάτρου του Λυκαβηττού από τον Δήμο Αθηναίων που επικαλέστηκε λόγους ασφαλείας, τους οποίους στη συνέχεια ανακάλεσε.

Η σφράγιση του θεάτρου είχε προκαλέσει τότε έντονες αντιδράσεις.

Ήδη με το πρώτο του άλμπουμ «Back to Bedlam» ο τραγουδιστής σημείωσε τεράστια επιτυχία.

Το τραγούδι «You're Beautiful» σκαρφάλωσε στα μουσικά τσαρτ όπου παρέμεινε για πολλές εβδομάδες, ενώ ολόκληρο το άλμπουμ έγινε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του 2005, πουλώντας πάνω από 11 εκατομμύρια αντίτυπα και κερδίζοντας τέσσερα διεθνή βραβεία και πέντε υποψηφιότητες για Γκράμι.

Το «Back to Bedlam» αποτελεί άλλωστε το εμπορικότερο άλμπουμ του 21ου αιώνα στη βρετανική αγορά.

πηγή: www.in.gr

Βραβεία BAFTA

2009-02-04T14:07:00.003+02:00

Σε 3 μέρες είναι τα Βρετανικά βραβεία BAFTA τα οποία θα λάβουν χώρα στο Royal Opera House. Άλλος ένας προάγγελος των Oscar στο κατά τη ταπεινή μου άποψη πιο ποιοτικό του. Ας ρίξουμε μια ματιά στις υποψηφιότητες:

BEST FILM

THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON – Kathleen Kennedy, Frank Marshall, Ceán Chaffin
FROST/NIXON – Tim Bevan, Eric Fellner, Brian Grazer, Ron Howard
MILK – Dan Jinks, Bruce Cohen
THE READER – Anthony Minghella, Sydney Pollack, Donna Gigliotti, Redmond Morris
SLUMDOG MILLIONAIRE – Christian Colson

OUTSTANDING BRITISH FILM

HUNGER – Laura Hastings-Smith, Robin Gutch, Steve McQueen, Enda Walsh
IN BRUGES – Graham Broadbent, Pete Czernin, Martin McDonagh
MAMMA MIA! – Judy Craymer, Gary Goetzman, Phyllida Lloyd, Catherine Johnson
MAN ON WIRE – Simon Chinn, James Marsh
SLUMDOG MILLIONAIRE – Christian Colson, Danny Boyle, Simon Beaufoy

THE CARL FOREMAN AWARD

for Special Achievement by a British Director, Writer or Producer for their First Feature Film

SIMON CHINN (Producer) – Man On Wire
JUDY CRAYMER (Producer) – Mamma Mia!
GARTH JENNINGS (Writer) – Son of Rambow
STEVE McQUEEN (Director/Writer) – Hunger
SOLON PAPADOPOULOS, ROY BOULTER (Producers) – Of Time And The City

More about the Carl Foreman Award

DIRECTOR

CHANGELING – Clint Eastwood
THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON – David Fincher
FROST/NIXON – Ron Howard
THE READER – Stephen Daldry
SLUMDOG MILLIONAIRE – Danny Boyle

ORIGINAL SCREENPLAY

BURN AFTER READING – Joel Coen, Ethan Coen
CHANGELING – Joe Michael Straczynski
I’VE LOVED YOU SO LONG – Philippe Claudel
IN BRUGES – Martin McDonagh
MILK – Dustin Lance Black

ADAPTED SCREENPLAY

THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON – Eric Roth
FROST/NIXON – Peter Morgan
THE READER – David Hare
REVOLUTIONARY ROAD – Justin Haythe
SLUMDOG MILLIONAIRE – Simon Beaufoy

FILM NOT IN THE ENGLISH LANGUAGE

THE BAADER MEINHOF COMPLEX – Bernd Eichinger, Uli Edel
GOMORRAH – Domenico Procacci, Matteo Garrone
I'VE LOVED YOU SO LONG – Yves Marmion, Philippe Claudel
PERSEPOLIS – Marc-Antoine Robert, Xavier Rigault, Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud
WALTZ WITH BASHIR – Serge Lalou, Gerhard Meixner, Yael Nahlieli, Ari Folman

More about this category

ANIMATED FILM

PERSEPOLIS – Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud
WALL•E – Andrew Stanton
WALTZ WITH BASHIR – Ari Folman

LEADING ACTOR

FRANK LANGELLA – Frost/Nixon
DEV PATEL – Slumdog Millionaire
SEAN PENN – Milk
BRAD PITT – The Curious Case of Benjamin Button
MICKEY ROURKE – The Wrestler

LEADING ACTRESS

ANGELINA JOLIE – Changeling
KRISTIN SCOTT THOMAS – I’ve Loved You So Long
MERYL STREEP – Doubt
KATE WINSLET – The Reader
KATE WINSLET – Revolutionary Road

SUPPORTING ACTOR

ROBERT DOWNEY JR. – Tropic Thunder
BRENDAN GLEESON – In Bruges
PHILIP SEYMOUR HOFFMAN – Doubt
HEATH LEDGER – The Dark Knight
BRAD PITT – Burn After Reading

SUPPORTING ACTRESS

AMY ADAMS – Doubt
PENÉLOPE CRUZ – Vicky Cristina Barcelona
FREIDA PINTO – Slumdog Millionaire
TILDA SWINTON – Burn After Reading
MARISA TOMEI – The Wrestler

MUSIC

THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON – Alexandre Desplat
THE DARK KNIGHT – Hans Zimmer, James Newton Howard
MAMMA MIA! – Benny Andersson, Björn Ulvaeus
SLUMDOG MILLIONAIRE – A. R. Rahman
WALL•E – Thomas Newman

O Paul Weller στην Αθήνα!

2009-01-25T13:34:00.003+02:00

Η Detox μετά από την επίσημη ανακοίνωση της έλευσης της Duffy στο φετινό Eject festival , μας έχει άλλη μία μεγάλη έκπληξη για το καλοκαίρι.

ένας από πιο επιδραστικούς και αξιοσημείωτα σταθερά ποιοτικά παραγωγικούς καλλιτέχνες, ο Paul Weller θα μας επισκεπτεί για μία εμφάνιση στην Αθήνα την Τρίτη 14 Ιουλίου σε χώρο που δεν έχει ακόμα επιβεβαιωθεί.

O Paul Weller υπήρξε ο ιδρυτής και ηγέτης των θρυλικών Jam και έχει επηρεάσει με τη μουσική του και το στυλ του ουκ ολίγους σημερινους καλλιτέχνες. Το 2008 κυκλοφόρησε το 9ο solo studio album "22 Dreams", το οποίο έφτασε στο Νούμερο 1 των βρετανικών charts ενώ είναι για άλλη μία χρονιά υποψήφιος στην κατηγορία Καλύτερος Βρετανός Καλλιτέχνης στα Brit awards.

Νεότερα, σύντομα!

The Brits 2009

2009-01-25T13:25:00.004+02:00

Η τελετή απονομής των βραβείων θα διεξαχθεί στις 18 Φεβρουαρίου στο Earls Court του Λονδίνου και θα τη παρουσιάσει η Αυστραλή Kylie Minogue.

Aκολουθεί αναλυτικά η λίστα με τις υποψηφιότητες:

MasterCard British Album
Coldplay - 'Viva La Vida Or Death And All His Friends'
Duffy - 'Rockferry'
Elbow - 'The Seldom Seen Kid'
Radiohead - 'In Rainbows'
The Ting Tings - 'We Started Nothing'

British Group
Coldplay
Elbow
Girls Aloud
Radiohead
Take That

British Single
Adele - 'Chasing Pavements'
Alexandra Burke - 'Hallelujah'
Coldplay - 'Viva La Vida'
Dizzee Rascal featuring Calvin Harris and Chrome - 'Dance Wiv Me'
Duffy - 'Mercy'
Estelle ft Kanye West - 'American Boy'
Girls Aloud - 'The Promise'
Leona Lewis - 'Better in Time'
Scouting for Girls - 'Heartbeat'
The X Factor Finalists - 'Hero'

British Male Solo Artist
Ian Brown
James Morrison
Paul Weller
The Streets
Will Young

British Female Solo Artist
Adele
Beth Rowley
Duffy
Estelle
M.I.A.

British Breakthrough Act
Adele
Duffy
The Last Shadow Puppets
Scouting For Girls
The Ting Tings

British Live Act
Coldplay
Elbow
Iron Maiden
Scouting For Girls
The Verve

International Album
AC / DC - 'Black Ice'
Fleet Foxes - 'Fleet Foxes'
The Killers - 'Day & Age'
Kings of Leon - 'Only By The Night'
MGMT - 'Oracular Spectacular'

International Group
AC / DC
Fleet Foxes
The Killers
Kings of Leon
MGMT

International Male Solo Artist
Beck
Neil Diamond
Jay-Z
Kanye West
Seasick Steve

International Female Solo Artist
Beyonce
Gabriella Cilmi
Katy Perry
Pink
Santogold

British Producer of the Year
Bernard Butler
Brian Eno
Steve Mac

Outstanding Contribution Award
Pet Shop Boys

Η Duffy στην Ελλάδα!

2009-01-24T19:33:00.008+02:00

Στην Ελλάδα θα βρεθεί η Duffy το Καλοκαίρι στα πλαίσια του EJECT festival μαζί με άλλα γνωστά ονόματα του διεθνούς μουσικού στερεώματος. Η είδηση σκόρπισε χαμόγελα ικανοποίησης στους Έλληνες μουσικόφιλους που έχουν συνηθίσει να τους επισκέπτονται (πλην λίγων φωτεινών εξαιρέσεων) καλλιτέχνες βρισκόμενοι στα όρια της σύνταξης και όχι φρέσκα ονόματα που βρίσκονται στο απόγειο της καριέρας τους όπως η νεαρή Ουαλή καλλιτέχνις. Ελπίζουμε να μη γίνει τίποτα και ακυρωθεί τελευταία στιγμή...!

Ευελπιστούμε αυτό το καλοκαίρι να πραγματοποιηθούν κι άλλες μουσικές φαντασιώσεις... βλ. Red hot chilli peppers οι οποίοι μάλλον παίζουν με τα νεύρα μας κάθε χρόνο.

Χρυσές Σφαίρες 2009 - Νικητές

2009-01-24T19:06:00.000+02:00

66ες Χρυσές Σφαίρες (2009)



Best Motion Picture - Drama Καλύτερη Δραματική Ταινία		Slumdog Millionaire



Best Performance By An Actress In A Motion Picture - Drama Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία Σε Δραματική Ταινία		Kate Winslet στο Revolutionary Road



Best Performance By An Actor In A Motion Picture - Drama Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία Σε Δραματική Ταινία		Mickey Rourke στο The Wrestler



Best Motion Picture - Musical Or Comedy Καλύτερη Κωμική Ή Μουσική Ταινία		Vicky Cristina Barcelona



Best Performance By An Actress In A Motion Picture - Musical Or Comedy Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία Σε Κωμική Ή Μουσική Ταινία		Sally Hawkins στο Happy-Go-Lucky



Best Performance By An Actor In A Motion Picture - Musical Or Comedy Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία Σε Κωμική Ή Μουσική Ταινία		Colin Farrell στο In Bruges



Best Foreign Language Film Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία		Waltz With Bashir



Best Performance By An Actress In A Supporting Role In A Motion Picture Καλύτερη Β' Γυναικεία Ερμηνεία		Kate Winslet στο The Reader



Best Performance By An Actor In A Supporting Role In A Motion Picture Καλύτερη Β' Ανδρική Ερμηνεία		Heath Ledger στο The Dark Knight



Best Director - Motion Picture Καλύτερη Σκηνοθεσία		Danny Boyle στο Slumdog Millionaire



Best Screenplay - Motion Picture Καλύτερο Σενάριο		Slumdog Millionaire: Simon Beaufoy



Best Original Score - Motion Picture Καλύτερη Μουσική		Slumdog Millionaire: A.R. Rahman



Best Original Song - Motion Picture Καλύτερο Τραγούδι		Bruce Springsteen για το 'The Wrestler' από το The Wrestler



Best Animated Film Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων		WALL-E



Cecil B. Demille Award		Steven Spielberg

Υποψηφιότητες Oscar

2009-01-24T19:01:00.001+02:00

Oscars 2009 - Υποψηφιότητες



Best Picture Καλύτερη Ταινία		The Curious Case of Benjamin Button Frost/Nixon Milk The Reader Slumdog Millionaire



Best Actor Πρώτος Ανδρικός Ρόλος		Richard Jenkins για το The Visitor Frank Langella για το Frost/Nixon Sean Penn για το Milk Brad Pitt για το The Curious Case of Benjamin Button Mickey Rourke για το The Wrestler



Best Actress Πρώτος Γυναικείος Ρόλος		Anne Hathaway για το Rachel Getting Married Angelina Jolie για το The Changeling Melissa Leo για το Frozen River Meryl Streep για το Doubt Kate Winslet για το The Reader



Best Supporting Actor Δεύτερος Ανδρικός Ρόλος		Josh Brolin για το Milk Robert Downey Jr. για το Tropic Thunder Phillip Seymour Hoffman για το Doubt Heath Ledger για το The Dark Knight Michael Shannon για το Revolutionary Road



Best Supporting Actress Δεύτερος Γυναικείος Ρόλος		Amy Adams για το Doubt Penelope Cruz για το Vicky Christina Barcelona Viola Davis για το Doubt Taraji P. Henson για το The Curious Case of Benjamin Button Marisa Tomei για το The Wrestler



Best Directing Καλύτερη Σκηνοθεσία		David Fincher για το The Curious Case of Benjamin Button Ron Howard για το Frost/Nixon Gus Van Sant για το Milk Stephen Daldry για το The Reader Danny Boyle για το Slumdog Millionaire



Screenplay: Original Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο		Frozen River Happy-Go-Lucky In Bruges Milk Wall-E



Screenplay: Adaptation Καλύτερο Διασκευασμένο Σενάριο		The Curious Case of Benjamin Button Doubt Frost/Nixon The Reader Slumdog Millionaire



Best Foreign Film Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία		The Baader Meinhof Complex, Γερμανία Entre Les Murs, Γαλλία Departures, Ιαπωνία Revanche, Αυστρία Waltz with Bashir, Ισραήλ



Art Direction Καλύτερη Καλλιτεχνική Διεύθυνση		Changeling The Curious Case of Benjamin Button The Dark Knight The Duchess Revolutionary Road



Cinematography Καλύτερη Φωτογραφία		Changeling The Curious Case of Benjamin Button The Dark Knight The Reader Slumdog Millionaire



Costume Design Καλύτερα Κοστούμια		Australia «The Curious Case of Benjamin Button The Duchess Milk Revolutionary Road



Documentary: Feature Καλύτερο Ντοκιμαντέρ		The Betrayal (Nerakhoon) Encounters at the End of the World The Garden Man on Wire Trouble the Water



Documentary: Short Subject Καλύτερο Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους		The Conscience of Nhem En The Final Inch Smile Pinki The Witness - From the Balcony of Room 306



Film Editing Καλύτερο Μοντάζ		The Curious Case of Benjamin Button The Dark Knight Frost/Nixon Milk Slumdog Millionaire



Makeup Καλύτερο Makeup		The Curious Case of Benjamin Button The Dark Knight Hellboy II: The Golden Army



Original Score Καλύτερη Μουσική Επένδυση		The Curious Case of Benjamin Button, Alexandre Desplat Defiance, James Newton Howard Milk, Danny Elfman Slumdog Millionaire, A.R. Rahman Wall-E, Thomas Newman



Original Song Καλύτερο Τραγούδι		‘Down to Earth’ από το Wall-E ‘Jai Ho’ από το Slumdog Millionaire ‘O Saya’ από το Slumdog Millionaire



Animated Feature Film Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων		Bolt Kung Fu Panda Wall-E



Short Film: Animated Καλύτερη Ταινία Μικρού Μήκους (Animation)		La Maison en Petits Cubes Lavatory – Lovestory Oktapodi Presto This Way Up



Short Film: Live Action Καλύτερη Ταινία Μικρού Μήκους		Auf der Strecke (On the Line) Manon on the Asphalt New Boy The Pig Spielzeugland (Toyland)



Sound Editing Καλύτερη Ηχητικό Μοντάζ		The Dark Knight Iron Man Slumdog Millionaire Wall-E Wanted



Sound Mixing Καλύτερη Ηχητική Μείξη		The Curious Case of Benjamin Button The Dark Knight Slumdog Millionaire Wall-E Wanted



Visual Effects Καλύτερα Οπτικά Εφέ		The Curious Case of Benjamin Button The Dark Knight Iron Man

Ο δρόμος της Επανάστασης - Revolutionary Road

2009-01-24T18:43:00.006+02:00

Από το άνετο σπίτι τους στα προάστια, ο Φρανκ και η Εϊπριλ σχεδιάζουν την απόδρασή τους από μια ζωή η οποία δεν βαίνει όπως την είχαν επιθυμήσει. Ονειρεύονται ένα ταξίδι μακριά, πιθανόν χωρίς επιστροφή, σε ένα μέρος που γι αυτούς θα χρησιμεύσει ως ελπιδοφόρα αλλαγή και καινούριο ξεκίνημα.

Φαντασιώνονται να πουλήσουν το σπίτι, να αφήσουν πίσω δουλειά, φίλους και συμπαθείς γείτονες και να ακολουθήσουν τον νεανικό ενθουσιασμό που έχουν προ πολλού χάσει να τους οδηγήσει κάπου που θα είναι σίγουρα καλύτερα. Μόνο που το ταξίδι δεν θα γίνει ποτέ. Η μόνη απόσταση που θα χρειαστεί να καλύψουν οι δυο ήρωες είναι το βαθύ χάσμα που εδώ και καιρό στέκει ανάμεσά τους και ολοένα τους χωρίζει. Οσο για την πολυπόθητη φυγή που εύχονταν, αυτή θα διαπιστώσουν πολύ σύντομα ότι θα είναι από τους ίδιους τους εαυτούς τους.

Σαν πανέμορφη ταπετσαρία που σταδιακά ξεκολλά για να αποκαλύψει πίσω της την υγρασία και τη φθορά που τόσον καιρό είχαν ριζώσει, η κατ επίφασιν ευτυχία που ο Φρανκ και η Εϊπριλ προσπάθησαν να μεταμφιέσουν σε έναν γάμο, δυο παιδιά και εκείνο το όμορφο οίκημα στα προάστια αρχίζει να καταρρέει.

Οι μάσκες του πιστού άντρα και της όλο κατανόηση γυναίκας υποχωρούν για να μαρτυρήσουν δυο δυστυχισμένους ανθρώπους που έχουν πάψει από καιρό να αγαπιούνται και αρνιούνται να το παραδεχτούν, παραμυθιάζοντας το κενό τους με μακρινά ταξίδια και ανέφικτα όνειρα για μια λιγότερο ασφυκτική ζωή. Και το αξιοζήλευτο ζευγάρι που η καλοπροαίρετη γειτόνισσα χρησιμοποιούσε μέχρι πρότινος ως παράδειγμα προς μίμηση απομένει να περιφέρει το φάντασμα μιας αρμονικής συμβίωσης. Μέχρι τη στιγμή που η μικρή ρωγμή, που οι δυο ήρωες συντηρούσαν εθελοτυφλώντας, τώρα μεγαλώνει για να τους καταπιεί.

Πιστή μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος που έγραψε ο Ρίτσαρντ Γέιτς το 1961, το εγκρατές δράμα του Σαμ Μέντες αντικρίζει κατάματα για δύο ώρες τα θύματα ενός συναισθηματικού δυστυχήματος. Καταγράφει τι ακριβώς συμβαίνει όταν ο έρωτας πεθαίνει, η οικογένεια και το σπίτι γίνονται φυλακή και δυο νεαροί άνθρωποι μετατρέπουν την τρυφερότητά τους σε αποστροφή. Κι όταν το γαμήλιο τρένο εκτροχιαστεί, αναρωτιέται πόσες και ποιες ακριβώς θυσίες πρέπει να γίνουν στο όνομα της αγάπης όταν, από κάτι ειλικρινές και ζωντανό, εκείνη καταλήγει να γίνει ψυχαναγκασμός και σιωπηλό βάσανο.

Ψυχολογική - κοινωνική ταινία που υπόσχεται να μη σας αφήσει ανέγγιχτους καθώς με το Φρανκ ή/και την Έιπριλ μπορεί να ταυτιστεί ο καθένας από εμάς. Δείχνει με γλαφυρό τρόπο τη ματαιότητα του σημερινού τρόπου ζωής παρόλο που μιλάει για άλλες εποχές αποδεικνύοντας ότι κάποια πράγματα δε γνωρίζουν τη φθορά. Η Κέιτ Ουίνσλετ εξαιρετική!

Ρομπέρτο Τσούκο

2009-01-24T18:21:00.006+02:00

Παραθέτουμε αυτούσιο το κείμενο της Ελευθεροτυπίας το οποίο σας δίνει μια πολύ έντονη γεύση του τί θα αντικρίσετε εαν αποφασίσετε να να παρακολουθήσετε αυτή τη παράσταση του Εθνικού Θεάτρου.

Εγώ να σας πω μόνον ότι προκάλεσε ανάμεικτα συναισθήματα στο κοινό. Θα μπορούσε να είχε αποδωθεί καλύτερα με λιγότερη υπερβολή και περισσότερη φυσικότητα, κάτι που αναμένεται όταν μιλάμε για ηθοποιούς του Εθνικού, ωστόσο η πλοκή και η απόδοση ήταν αρκετά ενδιαφέρουσες και αν και μακροσκελές δεν κουράζει ούτε λεπτό. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ακόλουθο κείμενο δίνει μια γεύση αλλά γράφτηκε προτού γίνει η πρεμιέρα.

Ενάμιση μήνα περιμένουν ο εκλεκτός θίασος του «Τσούκο» και η σκηνοθέτις και αναπληρώτρια καλλιτεχνική διευθύντρια του Εθνικού, Εφη Θεοδώρου, να μπουν στη σκηνή που θα φέρει το όνομα του Νίκου Κούρκουλου. Οσο, με άλλα λόγια, διήρκεσε η καθυστέρηση παράδοσης της σκηνής από την τεχνική εταιρεία που έχει αναλάβει το έργο-άθλο της αποκατάστασης και επέκτασης (συνολικά θα είναι 4.480 τ.μ.) του «κοσμήματος» της Αγίου Κωνσταντίνου.

Τελικά, εν μέσω «ενός συνεχούς και κουραστικού πήγαιν'-έλα ενέργειας», η ομάδα μπήκε την περασμένη Τρίτη για πρώτη φορά στη Νέα Σκηνή: σε ένα γυμνό, σχεδόν τετράγωνο κουτί 350 τ.μ. Οι θεατές θα τους κυκλώνουν αμφιθεατρικά, σχηματίζοντας ένα Π.

«Εψαχνα το έργο που θα μπορούσα να υποστηρίξω με μηδέν σκηνικό - αφού εξ αρχής σχεδιάσαμε να ανοίξω εγώ τη Νέα Σκηνή. Αναζητούσα, δηλαδή, το έργο που θα μπορούσε να βασιστεί αποκλειστικά στις πολύ οξείες και αληθινές σχέσεις ανάμεσα στους ηθοποιούς. Την απάντηση την έδωσε ο τιμωρός άγγελος "Ρομπέρτο Τσούκο", λέει η Εφη Θεοδώρου. «Σκεφτόμουν ότι ένα κείμενο που δοκιμάζει, εκτός των άλλων, και τα όρια της δραματουργίας, δεν θα 'χει νόημα να αναπαρασταθεί πιστά. Δηλαδή, η σκηνοθεσία δεν θα είχε νόημα να στηριχτεί στην αναπαράσταση της ιστορίας, ενισχύοντας την πλοκή ή τη φυσική βία».

Κι έτσι, ελλείψει σκηνικού (μόνο φώτα και κοστούμια θα έχει η παράσταση) ανάμεσα στο Π των θεατών θα παρατεθεί μια σειρά καθισμάτων, απ' όπου οι ηθοποιοί θα σηκώνονται όταν έρχεται η σειρά τους για τη σκηνική πράξη. «Θα είναι σε ένα face to face, σε μια κλειστή αρένα ανάμεσα στους θεατές», εξηγεί η σκηνοθέτις. «Εκεί όπου δεν θα μπορεί να κρυφτεί τίποτα και δεν θα υπάρχει περιθώριο καμουφλάζ. Παίζουμε εκτεθειμένοι κι απροστάτευτοι δίπλα στους θεατές».

Εννοείται ότι μελέτησε εξαντλητικά το «φαινόμενο Τσούκο», προκειμένου να καταβυθιστεί χωρίς δικλίδα ασφαλείας στα έγκατά του, συμπαρασύροντας και τους ηθοποιούς της. «Ο Τσούκο είναι ένας ήρωας ρομαντικός και, συγχρόνως, τραγικός», υποστηρίζει. «Βλέπει κανείς μια συνέχεια του εξπρεσιονιστικού προσώπου, με την έννοια ότι το πρόσωπο αυτού του τύπου οδεύει προς τον θάνατο ακροβατώντας. Η πρώτη σκηνή του έργου θυμίζει πάρα πολύ την πρώτη σκηνή του Αμλετ, με τους νεκροθάφτες που βλέπουν το φάντασμα του πατέρα του. Στον Κολτές βλέπουν ή νομίζουν πως βλέπουν τον Τσούκο να δραπετεύει από τη φυλακή. Είναι, δηλαδή, σαν ο Τσούκο να ξανακάνει ένα πέρασμα από αυτή τη γη ως ένας αγγελος εξολοθρευτής. Είναι ένα πρόσωπο ακραίο».

Ούτως ή άλλως, το έργο δεν μπορεί να το δει κάποιος απλώς σαν μια ρεαλιστική καταγραφή κάποιων συνταρακτικών γεγονότων. «Και ο Κολτές δεν έκανε όμως μια πιστή καταγραφή μιας αληθινής ιστορίας. Δεν θα 'χε νόημα. Με αφορμή την αληθινή ιστορία τού ιταλικής καταγωγής εγκληματία Ρομπέρτο Ζούκο (στον οποίο βασίστηκε ο «Ρομπέρτο Τσούκο»), μας δίνει ένα πανόραμα της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας. Ολη τη σκληρότητα μιας κοινωνίας που σε ωθεί στην απομόνωση, στην περιθωριοποίηση, στις βιαιοπραγίες, στο έγκλημα, στην αυτοκτονία ή σε έναν άλλο δρόμο τον οποίο σχεδόν ηρωοποιεί μέσα από τον Ρομπέρτο Τσούκο. Και τελικά, το πραγματικό θύμα είναι ο Τσούκο. Δεν είναι ο θύτης».

Ο Κολτές ταυτίστηκε

Ο Κολτές κατηγορήθηκε για το έργο του. «Σχεδόν ταυτίστηκε με τον ήρωα - έκανε ένα δολοφόνο ήρωα!», προσθέτει η Θεοδώρου. «Τότε βγήκαν ο Σερό κι ο Πικολί, στο παραπέντε του θανάτου του, και είπαν "μην πυροβολείτε τον Κολτές. Μέσα από τον Τσούκο ξαναγεννιέται, καθαρίζεται και ξαναζεί"».

Ο «καταραμένος» συγγραφέας κατόρθωσε μέσα σε 15 εικόνες, που συμπυκνώνουν δράσεις και σχέσεις στην κορύφωσή τους, να δίνει διαρκώς δικαιολογίες στον παραβατικό ήρωα. «Μια σύγχρονη τραγωδία είναι ο Ρομπέρτο Τσούκο», επιμένει η Θεοδώρου. «Με ένα πάρα πολύ σύνθετο ύφος και μια γλώσσα πολύ ποιητική, που όμως πατάει πάνω σε ένα ρεαλιστικό καμβά. Ο Κολτές παράγει μουσική μέσα από συγκεκριμένα αισθήματα και σχέσεις. Τα κείμενά του είναι ακραία κατασκευασμένα, δεν είναι ρεαλιστικά. Η γλώσσα του έχει απαιτήσεις ενός σεξπιρικού μονολόγου - δεν έχει τις γρήγορες ατάκες της σύγχρονης δραματουργίας. Και η σκηνοθεσία, όμως, δεν επιζητεί να εξαντλήσει αυτό που συμβαίνει και λέγεται. Επιζητεί το ανείπωτο».

Οι ελληνικές φυλακές είναι γεμάτες... Τσούκο. Ιδίως μετά τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα ο Τσούκο του Κολτές, ένας ασφυκτιών έγκλειστος, αποκτά μια δυσάρεστη επικαιρότητα. «Το έργο είναι δυστυχώς επίκαιρο», παραδέχεται η σκηνοθέτις. «Είναι πάρα πολύ θλιβερό αυτό που συμβαίνει. Το άτομο και παρακμιακό να είναι, διεκδικεί το όνομα του ανθρώπου».

Ο ηθοποιός στον οποίο εμπιστεύτηκε τον οριακό χαρακτήρα είναι ένας παλιός συνεργάτης της: ο Γιάννος Περλέγκας. «Ο Γιάννος δουλεύει πολύ, σκέφτεται πολύ, αγωνιά πολύ για τα αδιέξοδα της κοινωνίας. Είναι πολιτικοποιημένος». Αλλωστε η σκηνοθέτις δεν κρύβει ότι αναζητεί στους ηθοποιούς της, μεταξύ άλλων, και την πολιτική διάσταση. «Για τον αφυπνισμένο και πολιτικά και κοινωνικά ενεργό ηθοποιό, το θέατρο είναι ένα γεγονός που δεν τον απασχολεί μονάχα 5 ώρες, αλλά από το πρωί ώς το βράδυ. Το θέατρο πρέπει να σε εμπλέκει συνολικά», υποστηρίζει. «Αυτό συμβαίνει μόνο στους ανθρώπους που ξέρουν ότι αυτό έχει ένα κόστος».

**Ο «Ρομπέρτο Τσούκο» ανεβαίνει στη μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη.Τα κοστούμια είναι της Εύας Μανιδάκη και η μουσική του Νίκου Πλάτανου.

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης. Σκηνική πάλη: Θάνος Δερμάτης.

Βοηθός σκηνοθέτη: Σύλβια Λιούλιου.

Παίζουν (αλφαβητικά) οι Γιάννης Αναστασάκης, Μιχάλης Αφολαγιάν, Γιάννης Βογιατζής, Ευθύμης Θέου, Γιώργος Κοζομπόλης, Παναγιώτης Λάρκου, Πάρις Λύκος, Ηλέκτρα Νικολούζου, Δημήτρης Ντάσκας, Αγορίτσα Οικονόμου, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιάννος Περλέγκας, Ερατώ Πίσση, Μαρία Πρωτόπαππα, Σοφία Σεϊρλή, Μιχάλης Τιτόπουλος και Ελενα Τοπαλίδου. *

Ο Βροχοποιός

2009-01-24T17:52:00.004+02:00

Μπορεί να μην είναι ανάλογο της "Νύχτες Ραδιο-φόνων" ωστόσο αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή για κάποιον που δε θέλει να δει ούτε κάτι βαρύ αλλά ούτε και καμιά κωμωδία που να αγγίζει τη γελοιότητα.

Ο Βροχοποιός είναι η ιστορία μιας μικρής οικογένειας που βιώνει τον πολύ επίκαιρο εφιάλτη της λειψυδρίας και που εν ώρα απελπισίας εναποθέτει τις ελπίδες της σε έναν ονειροπόλο τσαρλατάνο (Βασίλης Χαραλαμπόπουλος) ο οποίος δε περιορίζεται στις εργασίες της βροχόπτωσης. Συναισθηματικές συγκρούσεις και κοινωνικά μηνύματα όχι απλώς δεν λείπουν αλλά συνθέτουν θαυμάσια τη κωμωδία αυτή του Ρίτσαρντ Νας και της δίνουν και μια επικαιρότητα που θα ζήλευαν πολλά θεατρικά έργα. Η ίδια η Ελένη Ράντου η οποία έχει αναλάβει τη μετάφραση και τη παραγωγή δηλώνει χαρακτηριστικά στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία "Το έργο παλεύει να είναι ελπιδοφόρο. Σε μια περιοχή άνυδρη εμφανίζεται κάποιος που τάζει ότι μπορεί να φέρει τη βροχή. Η απελπισία των κατοίκων μού θύμησε την απελπισμένη εποχή μας και ο “Βροχοποιός” τούς τσαρλατάνους πολιτικούς μας και τον Ομπάμα"

Το προτείνουμε ανεπιφύλακτα!

**Ο «Βροχοποιός» ανεβαίνει στο θέατρο Διάνα επί της Ιπποκράτους (στάση Πανεπιστήμιο) σε μετάφραση Ελένης Ράντου και σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, με τους Βασίλη Χαραλαμπόπουλο, Αγγελική Παπαθεμελή, Ορφέα Αυγουστίδη, Ερρίκο Λίτση, Μιχάλη Ιατρόπουλο, Αλέξανδρο Παρίση και Νεκτάριο Λουκιανό.

Μήδεια2

2009-01-15T14:30:00.005+02:00

Τί να πρωτοπεί κανείς για το θεατρικό highlight του 2008 αλλά και του 2009;
Χοροθέατρο με πλήθος συμβολισμών που προάγουν την συνδιαστική και κριτική σκέψη του θεατή ο οποίος δε μένει μόνο στην οπτική απόλαυση αλλά εμπλουτίζεται και πνευματικά.
Δε μπορεί να πάει κάποιος απροετοίμαστος σε αυτή τη παράσταση, συνίσταται το φρεσκάρισμα του μύθου του Ιάσονα από τη μυθολογία αλλά και του ομώνυμου δράματος.
Όσον αφορά στα τεχνικά μέρη τα σκηνικά ήταν απλώς αψεγάδιαστα, η μουσική κατάλληλη και οι χορευτές - ηθοποιοί άξιοι των προσδοκιών μας.
Στα μειον είναι η έκταση της παράστασης καθώς κάποιοι ενδέχεται να έμειναν με την απορία: "Αυτό ήταν;" τα 50 γεμάτα λεπτά ωστόσο μας αποζημιώνουν και με το παραπάνω ενώ η επιμήκυνση του θεάματος ενδέχεται να κούραζε λίγο.
Με λίγα λόγια, το 2 μπορεί να ήταν πιο προσιτό στο ευρυ κοινό ωστόσο αμφότερα μας αφήνουν το ίδιο ευχαριστημένους. Αναμένουμε και τη συνέχεια!

Η Αγία Γραφή best seller

2009-01-15T14:27:00.003+02:00

Η Αγία Γραφή best seller και στην Ελλάδα!!
Ναι σωστά διάβασατε, τα ιερά κείμενα δεν αποτελούν πρώτα σε πωλήσεις μόνον στις ΗΠΑ όπως είχαμε προαναφέρει αλλά και στη μικρή μας χώρα.
Τα σχόλια δικά σας.

Αντίο στο Χάρολντ Πίντερ

2008-12-25T19:35:00.005+02:00

Ένα αντίο στον Χάρολντ Πίντερ που έχασε τη μάχη με τον καρκίνο χτες παραμονή Χριστουγέννων αφήνοντας το συγγραφικό κόσμο φτωχότερο.
Ο Χάρολντ Πίντερ ήταν Βρετανός συγγραφέας, ποιητής, πολιτικός ακτιβιστής, ηθοποιός και πρόεδρος του Central School of Speech and Drama το οποίο ανήκει στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1930 μεγαλωμένος από Εβραϊκή οικογένεια σε επικίνδυνες και βίαιες εποχές που επηρέασαν το τρόπο γραφής του.
Είχε γράψει 29 θεατρικά έργα και είχε τιμηθεί με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2005.
Κατάφερε επίσης με το μοναδικό του στυλ να δημιουργήσει νέα σχολή με το επώνυμό του - Πιντερικός.
Πρόσφατα το έργο Sleuth έγινε ταινία με πρωταγωνιστές τον Jude Law και τον Michael Caine.

Επιστροφή στον Μαρξ

2008-12-25T19:08:00.005+02:00

Μπορεί η Βίβλος να πούλησε περισσότερο φέτος, ωστόσο άλλο ήταν το βιβλίο που συζητήθηκε περισσότερο με αφορμή την Οικονομική κρίση. Πρόκειται για το Κεφάλαιο του Μαρξ. Ο εκδοτικός οίκος Karl-Dietz ανέφερε ότι πούλησε φέτος 1500 αντίτυπα του Das Κapital (Το Κεφάλαιο) – σημαντική άνοδος συγκριτικά με τα 200 περίπου αντίτυπα που πουλάει ετησίως άλλες χρονιές. Ας μη ξεχνάμε ότι δε πρόκειται για ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο αλλά για ένα από τα πιο δύσκολα - αλλά και πάντα επίκαιρα- βιβλία που έχουν γραφτεί ποτέ.
Τα βιβλιοπωλεία έχουν αναφέρει αύξηση των πωλήσεων του Das Κapital έως και 300% τους τελευταίους μήνες. Λίγοι ωστόσο θα καταφέρουν να το διαβάσουν μέχρι τέλους.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι αγοραστές του Κεφαλαίου δεν περιορίζονται σε άτομα αριστερών φρονημάτων αλλά πρόκειται και για στελέχη επιχειρήσεων που προσπαθούν να ερμηνεύσουν την κατάρρευση του καπιταλισμού και αναζητούν τον ειδικό ο οποίος δεν είναι άλλος από τον Καρλ Μαρξ.

Ποιο βιβλίο διάβασαν οι Αμερικανοί το 2008?

2008-12-25T18:57:00.005+02:00

Τελειώνει η χρόνια και αρχίζουν οι στατιστικές...Ποιό αλήθεια ήταν το βιβλίο με τις υψηλότερες πωλήσεις στις Η.Π.Α.?
Μα ποιο άλλο από την Βίβλο, το λόγο του Θεού, την Υπέρτατη αλήθεια κοκ...

Πιστοί στη παράδοση πάντως, δε μπορείτε να πείτε...

ΟΚΤΩ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

2008-12-25T18:28:00.003+02:00

Οκτώ γυναίκες ή καλύτερα, οκτώ άνδρες που υποδύονται τις γυναικες δίνουν σάρκα και οστά στο ομώνυμο έργο του Ρομπέρ Τομά.
Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται για τη δολοφονία του μοναδικού άνδρα του σπιτιού. Οποιοσδήποτε θα μπορούσε να είναι ο ένοχος ποιός είναι αυτός όμως που έκανε αυτή την αποτρόπαια πράξη και τί τον οδήγησε σε αυτό? Τα λεφτά? ο φθόνος? το μίσος?
Μέσα από την αναζήτηση του ενόχου ξετυλίγεται όλη η γυναικεία ψυχοσύνθεση και αποκαλύπτονται ακόμα και τα πιο καλά φυλαγμένα μυστικά των γυναικών επιζητώντας ένα άλλοθι, κάτι που θα αποδείκνυε πως η κατηγορία που τους προσάπτεται είναι άδικη, ακόμα και αν αυτό θα είχε ως συνέπεια το συναισθηματικό και ηθικό ξεγύμνωμά τους.
Οι άνδρες υποδύονται τις γυναίκες δίχως γελοιότητες, περούκες ή άλλο θηλυκό βοήθημα, κάτι το οποίο προσθέτει πόντους στη παράσταση και στην υποκριτική δεινότητα των πρωταγωνιστών.
Οι στιγμές μιούζικαλ δεν λείπουν, αυτές ωστόσο αποτελούν μάλλον κοιλιά στη παράσταση και δε προσθέτουν τίποτα παραπάνω από χρόνο... Εξαίρεση αποτελει το τραγούδι του Χρήστου Λούλη το οποίο χαρίζει μια πολύ χιουμοριστική νότα στο εγχείρημα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η μουσική επένδυση προέρχεται από μια τριμελή μπάντα που δίνει το υφος που ταιριάζει σε κάθε σκηνη της παράστασης.
Τέλος λίγα λόγιαγια τον χώρο: Ό,τι πιο αταίριαστο μπορούσε να βρεθεί. Ε όχι και η κάθε αποθήκη θέατρο! Λίγο σουλούπωμα δε βλάπτει!!

Συμπέρασμα: Προτείνεται ανεπιφύλακτα

Πρωταγωνιστούν: Θανάσης Ιωάννου, Νίκος Καραθάνος, Γιάννης Κότσιφας, Χρήστος Λούλης, Αργύρης Ξάφης, Χρήστος Στέργιογλου, Κοσμάς Φοντούκης, Αιμίλιος Χειλάκης, Νίκος Χατζόπουλος.
Σκηνοθεσία:Νίκος Καραθάνος
Πειραιώς 260 κτίριο Δ
Ώρες 18:00 - 21:00

Petite Fleur

2008-11-17T21:09:00.004+02:00

Μια όαση απόλαυσης στην καρδιά της Αθήνας αλλά και στο Χαλάνδρι έχει αρχίσει να αποκτά πιστό κοινό. Ο λόγος φυσικά για το Petite Fleur ένα μικρό και ζεστό χώρο που ενδείκνυται για τις κρύες μέρες του Χειμώνα και που σερβίρει ίσως την καλύτερη σοκολάτα της πόλης.

Το Petite Fleur είναι μια ποιοτική chocolaterie που θυμίζει κουκλόσπιτο παρμένο κατευθείαν από παραμύθι! Ο χώρος σε ταξιδεύει σε άλλη εποχή και σε αυτό συμβάλλει και η προερχόμενη από βινύλιο μουσική. Η μουσική αν και όχι του γουστου μου (Η jazz του ΄30 και του΄40 δεν είναι σίγουρα το φόρτε μου) προσδίδει μια ιδιαίτερη νότα στην ατμόσφαιρα του μαγαζιού. Ο χώρος είναι αρκετά petite και ίσως χρειαστεί να περιμένετε λίγο μέχρι να ελευθερωθεί κάποιο τραπεζάκι, η όποια αναμονή ωστόσο, αξίζει καθώς ο κατάλογος θα σας αποζημιώσει!

Το μαγαζί σερβίρει φρέσκια σοκολάτα Vahlorna η οποία ετοιμάζεται εκείνη τη στιγμή (γι' αυτό ίσως αργήσει λίγο παραπάνω) με απίθανα απολαυστικούς συνδυασμούς από ξηρούς καρπούς μέχρι και γλυκά του κουταλιού και λικερ. Η εν λόγω σοκολάτα σερβίρεται μόνον τους Χειμερινούς και Φθινοποωρινούς μήνες καθώς το καλοκαίρι δε μπορεί να συντηρηθεί, αυτό είναι και ενδεικτικό της ποιότητας που σερβίρει το συγκεκριμένο μαγαζί. Η σοκολάτα είναι και το σήμα κατατεθέν και ο λόγος για τον οποίο οι περισσότεροι το επισκέπτονται. Το παγωτό σοκολάτα επίσης αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση και αν ζεσταίνεστε λίγο παραπάνω δε θα χάσετε αν το δοκιμάσετε!

Το τσάι επίσης είναι διαφόρων ποικιλιών και αποτελεί εγγύηση απόλαυσης.
Τα σνακ, αν και θα περίμενε κανείς να υστερούν έναντι των ροφημάτων κάθε άλλο παρά κατώτερα είναι καθώς τόσο οι σαλάτες όσο και οι τάρτες δε σε αφήνουν με την όρεξη!
Από τιμή... ένα θα πω, τα αξίζει τα λεφτά του!

Πώς θα πάτε: Πλατεία Αγ. Νικολάου 2, Χαλάνδρι, Ομήρου 44, Κολωνάκι

Playhouse

2008-11-17T20:25:00.005+02:00

Ο λόγος για το νέο στέκι στα Εξάρχεια, μια καφετέρια που ξεφεύγει από τα δεδομένα των άλλων καφετεριών που έχουμε συνηθίσει.

Το Playhouse είναι ανοιχτό όλη μέρα μέχρι αργά το βράδυ και συγκεντρώνει κόσμο όλων των ηλικιών που θέλει να μυηθεί στο κόσμο των ευρωπαϊκών επιτραπέζιων παιχνιδιών. Σωστά καταλάβατε... δεν έχουμε να κάνουμε με τα γνωστά πεπαλαιωμένα επιτραπέζια που λίγο πολύ όλοι έχουμε παίξει (Uno, Trivial Pursuit, Taboo etc) αλλά με παιχνίδια ισορροπίας, μνήμης, στρατηγικής και ταχύτητας από όλη την Ευρώπη που διατίθενται μόνον από το συγκεκριμένο μαγαζί και που εξηγούνται από αεικίνητους νέους λίγο πριν αποφασίσετε να παίξετε! Αν μάλιστα κάποιο σας αρέσει ιδιαίτερα μπορείτε να το αγοράσετε επι τόπου!!

Το Playhouse αναμφισβήτητα άνοιξε ένα καινούριο κόσμο στη διασκέδαση της Αθήνας και ο κόσμος το έχει ανταμείψει καθώς, ειδικά τα Σαββατόβραδα, επικρατεί το αδιαχώρητο... Καφές, ποτό, σνακ, χυμός και πολύ γέλιο θα σας συνοδεύσουν αν αποφασίσετε να το επισκεφθείτε.

Προετοιμαστείτε όμως...η ώρα παιχνιδιού κοστολογείται 1,5 Ευρώ το άτομο ο εξαερισμός είναι επιεικώς απαράδεκτος, από καθαριότητα στα τραπέζια χάνει λίγο ενώ οι χυμοί του..δεν είναι και τόσο πετυχημένοι. Δε μπορείς να τα έχεις όλα όμως και παρόλα αυτά εμείς το προτείνουμε για ατελείωτες ώρες διασκέδασης και χαλάρωσης!!!

Πώς θα πάτε: Η καφετέρια βρίσκεται στην οδό Βαλτετσίου 49 δίπλα από τους Χάρτες

photo by Sophia

Πιο Κοντά - Closer

2008-11-16T18:50:00.008+02:00

Πρόκειται για το ανέβασμα του Closerστα ελληνικά, του γνωστού θεατρικού έργου που σημείωσε μεγάλη επιτυχία τόσο ως ταινία με πρωταγωνιστές τους Jude Law, Julia Roberts, Natalie Portman και Clive Owen όσο και ως θεατρικό έργο όταν πρωτοανέβηκε το 1997 στο Λονδίνο.
Ο Γιώργος Κιμούλης σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στο έργο του Patrick Marber δε κατόρθωσε ωστόσο να προσδώσει κάτι παραπάνω στο έργο από τη ταινία του Mike Nichols την οποία προσπάθησε να μιμηθεί σε αρκετά σημεία.
το έργο είχε ωστόσο ένταση, είχε πάθος και δεν ήταν κουραστικό. Υπήρχαν όμως σεκανς που παρεμβάλλονταν στο βάθος της σκηνής σε ένα video wall το οποίο έδινε την εντύπωση ότι παρακολολουθεί κανείς μια κινηματογραφική ταινία παρά μια θεατρική παράσταση. Τα βιντεο αυτά όσο προσεγμένα κι αν ήταν κι όσο κι αν η μουσική ήταν η ενδεδειγμένη δεν ήταν απραίτητα για την πλοκή του έργου και κούραζαν καθώς αφορούσαν περίπου το 40% της παράστασης, ένα ποσοστό διόλου μικρό.
Οι ηθοποιοί ήταν καλοί στο σύνολό τους με τον Γ. Κιμούλη να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας και να προσδίδει και ειρωνικά - χιουμοριστικά στοιχεία στον ήρωα με πολύ ωραίο και διακριτικό τρόπο. Η Ζέτα Δούκα επίσης απέδειξε πως απέχει από το να είναι απλώς ηθοποιός τηλεοπτικών σειρών και πως η υποκριτική της είναι σαφώς ανώτερη από αυτή που κανείς θα περίμενε. Ο Νίκος Ψαρράς ο οποίος εδιηγείτο και το έργο ήταν λίγο αφύσικος και νευρικός σε μερικά σημεία ωστόσο μας έχει δείξει στο παρελθόν πως δεν είναι ένας από τους πολλούς. Όσο για τη Δώρα Χρυσικου μόνο με απογοητευση μπορεί να μιλήσει κανείς. Οι κραυγές και οι υστερίες ταιριάζουν σε άλλους χώρους κυρίως τηλεοπτικούς και δεν έχουν καμμία σχέση με τετοιου είδους έργα. Επίσης η φωνή της κοπέλας αυτής κρίνεται άκρως ακατάλληλη για το σανίδι ίσως ακόμα και για τη τηλεόραση, είναι να απορεί κανείς γιατί ο Γ. Κιμούλης την επέλεξε για αυτό το ρόλο...
Τελικά αξίζει να τη δει κανείς τη παράσταση ή όχι;
Η άποψη μου είναι πως αξίζει αλλά πως περιμέναμε περισσότερα...

Σύντομα κριτικές και για άλλες παραστάσεις - ταινίες... ;-)

MTV GR DAY @ KALLIMARMARO STADIUM

2008-10-06T14:55:00.006+03:00

Οι προσδοκίες ήταν υψηλές για το χθεσινό live και πολλοί έσπευσαν να μιλήσουν για συναυλία - αρπαχτή απευθυνόμενη κυρίως σε τζαμπατζήδες Αθηναίους που μοναδικό σκοπό έχει να προκαλέσει θόρυβο γύρω από την έλευση του MTV στην Ελλάδα.
Όμως οι κακεντρεχείς διαψεύσθησαν διπλά χτες καθώς όχι μόνον αρπαχτή δεν ήταν αλλά πρόκειται για μια από τις καλύτερες συναυλίες που δόθηκαν επί ελληνικού εδάφους εδώ και πολύ καιρό!
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο χώρος του Παναθηναϊκού σταδίου μπορούμε να πούμε ότι ενδείκνυται για συναυλίες τέτοιου βεληνεκούς καθώς και προσβάσιμος είναι και άνετος και καθ'όλα κατάλληλος ηχητικά και οπτικά για συναυλίες. Ο όγκος του κόσμου ηταν τεράστιος (πάνω από 50 χιλιάδες) δε μπορούμε όμως να πούμε ότι ταλαιπωρηθήκαμε αν και βρισκόμασταν εκεί από πριν ανοίξουν οι πόρτες. Η διοργάνωση ήταν αψεγάδιαστη, παρατράγουδα δεν υπήρξαν και ένοιωθες ότι λάμβανες μέρος σε ένα μεγάλο ευρωπαϊκο φεστιβάλ και μάλιστα δωρεάν!
Μέχρι να βγουν οι C REAL η αλήθεια είνα πως βαρεθήκαμε λίγο αλλά το καλό πράγμα αργεί να γίνει για αυτό και κάναμε πολλή υπομονή μέχρι να βγουν οι Kaiser Chiefs + οι REM ανεχόμενοι τόσο τους συμπαθητικούς κατά τα άλλα C REAL και την κατά γενική ομολογία απογοήτευση της βραδιάς Gabriella Cilmi.
Οι C REAL ήταν μάλλον καλύτεροι από την ανερχόμενη Αυστραλέζα pop star της οποίας τα highlight ήταν το hit της sweet about me και η διασκευή του πασίγνωστου κομματιού των Led Zeppelin Whole Lotta Love, το οποίο όπως ήταν φυσικό ταρακούνησε το στάδιο. Κατά τα άλλα η νεαρή αοιδός μας θύμισε μια κακή αντιγραφή της Anastacia, τραγούδια χωρίς προσωπικότητα και χωρίς κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Οι Kaiser Chiefs, οι οποίοι μας έχουν τιμήσει κατά το παρελθόν αρκετές φορές με εμφανίσεις ανάλογες της χτεσινής, ήταν το ιδανικό συγκρότημα για να ανοίξει τους REM και να ξεσηκώσει το κοινό με τους ήχους του και την εκρηκτική τους παρουσία. Ο Ricky Wilson έδωσε ρεσιτάλ ερμηνείας και σκηνικής παρουσίας, πήδηξε, έτρεξε, σκαρφάλωσε σε σκαλωσιές, έγινε ένα με το κοινό και έδειξε να το απολαμβάνει. Έπαιξαν τραγούδια από το καινούριο τους cd, που φαίνεται πως θα απολαύσει την ίδια επιτυχία με τα προηγούμενα, αλλά δεν παρέλειψαν και τις επιτυχίες που τους ανέδειξαν και που ξεσήκωσαν το κόσμο για τα καλά. Με λίγα λόγια, κι άλλο να 'ταν!
Οι REM δε χρειάζονται συστάσεις, έδωσαν αυτό που περιμέναμε, σεμνοί, ευγενικοί και καλλιτεχνικά άρτιοι έδωσαν το καλύτερο τους εαυτό σε ένα κατάμεστο Καλλιμάρμαρο που μέχρι το τέλος της συναυλίας σιγοτραγουδούσε το the one I love και το losing my religion. Προσωπική μας απογοήτευση η παράλειψη του Everybody hurts, δε θα μπορούσαμε ωστόσο να κρατήσουμε μούτρα σε ένα συγκρότημα τέτοιου επιπέδου και τέτοιας αξίας. O Michael Stipe, ήταν άριστος, έπαιξε με το κοινό και έγραψε και ελληνικά ρωτώντας άν θέλουμε encore (θέλει και ερώτημα;).
Ανυπομονούμε λοιπόν για του χρόνου για το δεύτερο MTV GR DAY και ευελπιστούμε πως θα είναι ανάλογης αξίας!

Rockwave Festival - Manu Chao

2008-07-11T14:56:00.007+03:00

Rockwave Festival - 10/7/2008

Manu Chao+Patti Smith

Η έκβαση αυτής της συναυλίας ήταν εμφανής από την αρχή. Η ουρά έφτανε τα 2 χλμ στα διόδια της Εθνικής Οδού και η ώρα περνούσε, όταν τελικά φτάσαμε και παρκάραμε αρκετά μακριά, καθώς οι διοργανωτές ακόμα δε λένε να διορθώσουν το θέμα του πάρκινγκ, η Patti Smith είχε σχεδόν τελειώσει με αποτέλεσμα κάποιοι από εμάς μετά το πέρας της συναυλίας να μείνουν με την όρεξη. Τα 4 τραγούδια που προφτάσαμε να ακούσουμε, μεταξύ των οποίων και το People have the power, έδειξαν μια αγέραστη Patti Smith πρόθυμη να δώσει και το τελευταίο γραμμάριο ενέργειας για να ευχαριστήσει αυτούς που την άκουγαν. Η ώρα εμφάνισής της όμως δεν ήταν η πρέπουσα για τη ποιήτρια της ροκ η οποία εμφανίστηκε εξαιρετικά νωρίς με αποτέλεσμα πολλοί κολλημένοι στη κίνηση που είχαν μόνο σκοπό να δουν και να ακούσουν εκείνην να μείνουν με...το εισιτήριο στο χέρι και με την απογοήτευση εμφανή στα πρόσωπά τους.
Ο Manu Chao εμφανίστηκε στις 21:30 και έπαιξε για περίπου 2 ώρες αποζημιώνοντας και με το παραπάνω το κοινό που είχε γεμίσει ασφυκτικά το Terravibe. Γεμάτος ενέργεια και όρεξη έπαιξε τις περισσότερες επιτυχίες του και ξεσήκωσε το κοινό βγάζοντας το μερικές φορές εκτός εαυτού! Η μείξη Ska, Reggae, salsa και rumba και ο έντονα πολιτικοποιημένος στίχος ήταν αρκετά για να διασκεδάσουν και να χορέψουν και οι πιο διστακτικοί. Στο μέσο περίπου της εμφάνισής του έλαβε χώρα κάτι το οποίο μάλλον προκάλεσε ανάμεικτα συναισθήματα, μια ανακοίνωση που αφορούσε τον απευλευθερωτικό στρατό των ιθαγενών του Μεξικού Zapatistas. Η ανακοίνωση αφορούσε την ενημέρωση του κοινού και καλούσε για αλληλεγγύη και δράση ενάντια στις πολυεθνικές και στα ιδιωτικά συμφέροντα. Είναι άλλωστε γνωστό ότι ο ίδιος Manu Chao έχει στενές σχέσεις με τον εκπρόσωπο των Zapatistas Subcomandante Marcos.
Την συναυλία ακολούθησε το κυκλοφοριακό κομφούζιο προκαλώντας καθυστερήσεις έως και 2 ωρών για την έξοδο από τον συναυλιακό χώρο και τα πέριξ. Ήταν φανερή η ανετοιμότητα των διοργανωτών που δε μπορούσαν να διαχειριστούν τόσο κόσμο με αποτέλεσμα να σημειώνονται λιποθυμίες κλπ από την πολυκοσμία κατά τη διάρκεια της εξόδου.
Δεν έλειψαν ωστόσο και τα ευτράπελα που κυρίως αφορούσαν την εκτεταμένη χρήση παράνομων, ουσιών κυρίως χασίς, κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη των Security που παρακολουθούσαν δίχως να κάνουν τίποτα. Ήταν απίστευτη η έκταση κατά την οποία γινόταν χρήση χασίς που σε συνδυασμό με τη χρήση αλκοόλ προκάλεσε δυσάρεστα αποτελέσματα που χάλασε το κλίμα της συναυλίας. Άτομα αναίσθητα, μόνα τους που ποιός ξέρει αν βρέθηκε κάποιος να τα μαζέψει ή αν βρήκαν τελικά τις αισθήσεις τους πριν ο χώρος αδειάσει τελείως και βρεθούν σε μεγαλύτερο ακόμη κίνδυνο και άτομα που απλώς βρίσκονταν σε άλλο χωροχρόνο.
Φαινόμενα τέτοια εγείρουν σοβαρά ερωτηματικά σχετικά με την ασφάλεια του φεστιβάλ και την υπευθυνότητα των διοργανωτών οι οποίοι μένουν στα λόγια όταν μιλούν για εναντίωση σε οποιασδήποτε μορφής παράνομων ναρκωτικών ουσιών και όταν μιλούν για ένα φεστιβάλ καθαρό και νόμιμο. Σίγουρα θα μπορούσε να υπάρξει κάποιος έλεγχος ώστε να αποφευχθούν τέτοιου είδους φαινόμενα (ακόμη και εμπόρους πήρε το μάτι μας!).
Ένα είναι το σίγουρο η Ελλάδα είναι ακόμη πίσω στην οργάνωση μεγάλου φεστιβάλ και χρειάζεται δουλειά σε όλους τους τομείς...

Museum Haus Am Checkpoint Charlie

2008-04-06T19:06:00.005+03:00

Πρόκειται για ένα από τα μουσεία που επισκεφθήκαμε στο ταξίδι μας στο Βερολίνο.

Το μουσείο CheckPoint Charlie αποτελεί ένα από τα ζωντανά μνημεία του Βερολίνου που υπενθυμίζουν το διαχωρισμό του μεταξύ Ανατολικού και Δυτικού. Για όσους δε γνωρίζετε το Μουσείο άνοιξε το 1963, 2 χρόνια δηλαδή μετά το ύψωμα του τείχους για να εκθέσει την συνοριακή αποτελεσματικότητα αυτού. Το σημείο CheckPoint Charlie ήταν ένα από τα σημεία που χώριζε τα δυο μέρη του Βερολίνου. Σήμερα αποτελεί έκθεση κειμηλίων και γενικότερα αντικειμένων που χρησιμοποιούντο για την απόδραση από το Ανατολικό στο Δυτικό Βερολίνο, τμήμα του τείχους έχει εκτεθεί στην είσοδο του Μουσείου.
Στο κυρίως θέμα τώρα, το εν λόγω μουσείο αποτελεί άσχετα με τις ιδεολογικές πεποιθήσεις του καθενός ένα πολύ αποτελεσματικό όργανο προπαγάνδας της Δύσης. Εκτός από τα όργανα διαφυγής που εκτίθενται στο μεγαλύτερο μέρος του Μουσείου το προφανέστερο όργανο αντισοβιετικής προπαγάνδας ήταν μια σημαία με το πρόσωπο του Ιωσήφ Στάλιν η οποία δεν έγραφε τίποτα άλλο από τα εξής λόγια: Ιωσήφ Στάλιν, 1879-1953 Σοβιετικός δικτάτορας υπεύθυνος για πολλούς θανάτους στο Ανατολικό Βερολίνο. Ώστε αυτή είναι η μακρά βιογραφία του Ιωσήφ Στάλιν; Φαίνεται ότι το Μουσείο ξέχασε τη συμβολή του Στάλιν στη Σοβιετική Ένωση. Το πώς από καθαρά αγροτική χώρα που τη παρέλαβε την άφησε με μια από τις ισχυρότερες οικονομίες στο κόσμο με πρωτόγνωρες τεχνολογίες για την τότε εποχή όπως π.χ. φυσικό αέριο κλπ...Δεν όφειλαν τουλάχιστον να εκθέσουν μια πιο αναλυτική βιογραφία έτσι ώστε ο επισκέπτης να έχει μια πιο σφαιρική και ολοκληρωμένη εικόνα για αυτό τον άνθρωπο; Δεδομένου ότι έχουμε συνηθίσει, δυστυχώς, να κρίνουμε δίχως να γνωρίζουμε βασιζόμενοι εξ'ολοκλήρου σε ό,τι μας μεταβιβάζουν χωρίς να το εξετάζουμε πιο πριν, το μουσείο ως σύνολο θα μπορούσε να δημιουργήσει μια διαφορετική εικόνα από τη πραγματική παρουσιάζοντας το Ανατολικό Βερολίνο ως μια τρομο-αποικία όπου μέλημα όλων ήταν να διαφύγουν αυτής. Δυστυχώς όμως η αντικειμενικότητα είναι μάλλον κάτι ανέφικτο οπότε αρκούμενοι σε ό,τι είδαμε, το μουσείο δε προσέφερε κάτι παραπάνω σε γνώση από απλή προπαγάνδα...You are leaving the American Sector επιγραφή της οποίας γινόταν χρήση ΠΑΝΤΟΥ, Γιατί μόνο το Αμερικανικό μέρος; Δεν υπήρχαν άλλα; κάτι τέτοια ήταν που σε κάνουν να καταλαβαίνεις ποιος έχει βάλει το χεράκι του...Όχι ότι είχαμε καμία αμφιβολία!
Η διάταξη του χώρου επίσης δε προσφερόταν για πολύωρη εξέταση των εκθεμάτων καθώς ο χώρος ήταν στενός και με τόσο κόσμο το μόνο που ήθελες ήταν να φύγεις.
Όπως και να 'χει όμως ο χώρος αυτός δε παύει να είναι υψίστης Ιστορικής σημασίας και κάθε περιφρόνηση αυτού θα μπορούσε δικαίως να θεωρηθεί προκατάληψη οπότε αν ποτέ βρεθείτε στο Βερολίνο διαπιστώστε τα προαναφερθέντα ιδίοις όμμασιν.

ΥΓ: Οι απόψεις οι δικές μου δεν αντανακλούν αναγκαστικά και τις απόψεις των άλλων κοριτσιών

Μόλις Χώρισα!

2008-02-20T14:17:00.004+02:00

Ηθοποιοι: Ζέτα Μακρυπούλια, Τσιμιτσέλης

Ευχάριστη ταινία
Όχι ιδιαίτερη πλοκή
Αρκετό χιούμορ
Κάποιες καλές ερμηνείες π.χ. Ισπανός
Καλη επιλογή για dvd

Sweeney Todd: Ο φονικός κουρέας της οδού φλιτ

2008-02-11T19:09:00.002+02:00

σκηνοθέτης: Τιμ Μπάρτον
ηθοποιοί: Τζονι Ντεπ, Ελενα Μπόναμ Καρτερ

η ταινία ανήκει στο είδος των μιούζικαλ.
ο τζονι ντεπ σε ένα ρόλο που του ταιριάζει απόλυτα. Άλλωστε ο μπάρτον και ο ίδιος σε κάθε τους συνεργασία είναι αποτελεσματικοί...
έξυπνοι στίχοι κατά τη διάρκεια της ταινίας...
ο ντεπ ως τοντ μετά την αδικία που διαπράχθηκε σε βάρος του και είχε ως συνέπεια να στερηθεί τη γυναίκα του και την κόρη του για δεκαπέντε χρόνια, γυρνά στο λονδίνο για να το "καθαρίσει" από την κακία υπάρχει σε αυτό. ο δικαστής που τον αδίκησε κρατά τη κόρη του και η γυναίκα του δεν υπάρχει πια...
γνωρίζει την κυρία λόβετ, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει το έργο του, δηλαδή τους φόνους...
μετά την κάθαρση που θα έχει επιτύχει στην πόλη του ο τοντ, θα ακολουθήσει το τραγικό του τέλος...
η ταινία είναι ευχάριστη, η πλοκή καλά στημένη
υπέροχη μουσική και όμορφες ερμηνείες
έχει προταθεί για τρία όσκαρ

παιχνίδια μυαλου-sleuth

2008-02-04T14:45:00.003+02:00

σκηνοθεσία: μπράνα
ηθοποιοί: μαικλ κειν, τζουντ λο

η ταινία είναι μια διασκευή παλιότερης ταινίας...
είτε έχεις δει την παλιότερη, είτε όχι..... αξίζει να τη δεις!!!!!
οι ερμηνείες των δύο και μόνων ηθοποιών είναι αρκετά καλές...
οι δύο άντρες μάχονται λεκτικά για μια γυναίκα
η γυναίκα ανήκει στον μεγαλύτερο ακόμα, ωστόσο εκείνη ζει με το νεότερο
αυτό που επιθυμεί το ζευγάρι είναι το διαζύγιο, το οποίο ο κειν δεν δίνει
η μάχη γίνεται παιχνίδι, με επικίνδυνες διαστάσεις...
και τα παιχνίδια τους είναι αυτά που μπερδεύουν τον θεατή και τον κρατούν προσκολλημένο....
για όσους δεν την έχουν ξαναδεί, το τέλος δε μπορεί να προβλεφθεί
ο νικητής δεν είναι αναμενόμενος και επομένως ούτε το τέλος της ταινίας
ταινία με αρκετά ενδιαφέρον που εξελίσσεται σταδιακά
την προτείνω....
ο τζουντ λο κούκλος...
για όσους αποφασίσετε να τη δείτε.... Καλή θέαση!!!!!!

ninja tv live

2008-02-04T14:06:00.001+02:00

μαντέψτε που ήμουν την παρασκευή (01.02.08) το βράδυ......
άστοχο,ε;;;;
το έχω ήδη δηλώσει στον τίτλο!
και ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ
ninja tv live με τον guy krief και τον δημήτρη αναγνώστου (ο στέφανος απουσίαζε)
τα κατάφερα και ήμουν εκεί στην πρεμιέρα τους ΧΟΡΟΘΕΑΤΡΟ ΡΟΕΣ
NINJA TV LIVE
ΕΝΑΡΞΗ 01.02.2008
ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ Κ ΚΥΡΙΑΚΗ
ΙΑΚΧΟΥ 14 (ΜΕΤΡΟ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ)
η αλήθεια είναι πως μας είχε λήψει όσο καιρό απέχει από τηλεόραση και ραδιόφωνο.
επέστρεψε όμως έτοιμος να μιλά ελεύθερα στο θέατρο δίχως εμπόδια πια...
η παράσταση άρχισε στις 21.30
στο μικρό θέατρο των Χοροροών αναφέρθηκε σε ότι απασχόλησε την επικαιρότητα όσο καιρό απουσίαζε π.χ. Ζαχόπουλος, ροζ βίντεο, Πασχάλης κ.ά.
αλλά και σε μόνιμα προβλήματα αυτής της χώρας όπως παιδεία και αστυνομία
βέβαια ξεκίνησε αναφερόμενος στο θέμα της αποχώρησης του από το mad. όλα αυτά έγιναν με το χαρακτηριστικό τρόπο του guy
οι γκριμάτσες, το απορρημένο βλέμμα, οι ρητορικές ερωτήσεις αφυπνίζουν το κοινό
και η παράσταση @#$% έκλεισε με χορευτικό του δημήτρη, όπως αρμόζει και στο συγκεκριμένο θέατρο...
τα λόγια του guy συνόδευε η μουσική που έπαιζε ο dj rico
το θέατρο, κομμάτι της περιοχής του γκαζίου, ταιριαζει στο στυλ του guy
το κλίμα ήταν παρείστικο, καθώς υπήρχε επαφή με το κοινό
τελείωσε στις 23.15 (άνετα χρησιμοποιείς μετρό)

Μας άρεσε τότε, μας αρέσει και τώρα.....
περιμένω πως και πως την επόμενη φορά......
σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.....
για όσους αποφασίσετε να το δείτε...... Καλή θέαση!!!!!!

the bucket list

2008-01-30T20:06:00.000+02:00

σκηνοθεσία: Ρομπ Ραινερ
ηθοποιοί: Τζακ Νικολσον, Μοργκαν Φρίμαν

Δύο άντρες με διαφορετικό background σε μεγάλη ηλικία συναντιούνται και γνωρίζονται κάτω από όχι πολύ καλές προϋποθέσεις. Ο ένας επιχειρηματίας με αρκετά λεφτά απόθεμα και ο άλλος απλός μηχανικός αυτοκινήτων. Βρίσκονται στο ίδιο δωμάτιο σε νοσοκομείο του πρώτου εξαιτίας της ασθένειάς τους. Όταν θα πληροφορηθούν πως η ζωή τους τελειώνει σε λίγο καιρό, αποφασίζουν να κάνουν πραγματικότητα όνειρα της τελευταίας στιγμής αλλά και επιθυμίες μιας ζωής. Η πραγματοποίησή τους προκαλεί χαρά στους ίδιους και γέλιο στους θεατές. Η ταινία μεταφέρει μηνύματα για μια θετική στάση προς τη ζωή, για μια πιο αισιόδοξη ματιά όχι μόνο για όσους είναι στο τέλος αλλά και για αυτούς που ξεκινούν.
Θα μπορούσε να είναι και καλύτερη η ταινία. Βραβευμένοι με όσκαρ και οι δύο ηθοποιοί υπόσχονται πολλά σε κάποιον πριν δει την ταινία. Το χιούμορ και οι αστείες σκηνές του Νίκολσον είναι ένα σημαντικό στοιχείο για την ταινία, καθώς τον έχουμε συνηθίσει διαφορετικό.
Για όσους αποφασίσετε να τη δείτε.... Καλή θέαση!!!!!!

Πολιτιστική Ανασκόπηση 2007

2008-01-01T13:53:00.000+02:00

Τί θα μας μείνει από τη χρονιά που πέρασε όσον αφορά σε πολιτιστικά γεγονότα; Τί παρακαταθήκη μας αφήνει το 2007 για το μέλλον; Αναμφίβολα το 2007 υπήρξε μια δραστήρια πολιτιστικά χρονιά η οποία ωστόσο σημαδεύτηκε και από πολύ αρνητικά γεγονότα, όπως αυτό των πυρκαγιών που απείλησαν και προκάλεσαν ανεπανόρθωτες ζημιές όχι μόνον σε φυσικά τοπία αλλά και σε αρχαιολογικούς τόπους. Ας δούμε όμως λίγο πιο συγκεκριμένα τα γεγονότα που σημάδεψαν το 2007 στο χώρο του πολιτισμού:

Η Πυρκαγιά στην Αρχαία Ολυμπία η οποία μας ρεζίλεψε διεθνώς και μας εξέθεσε ως μια χώρα ανίκανη όχι μόνο να προστατέψει το φυσικό της πλούτο αλλά και αυτό για το οποίο πάνω από όλα εμείς ως Έλληνες έχουμε να υπερηφανευόμαστε, τη πολιτιστική μας κληρονομιά. Τα αρχαία στην Ολυμπία δεν μαύρισαν από το καυσαέριο όπως έλεγε τότε ο κ. Ζαχόπουλος που έκανε κι επίδειξη άγνοιας όταν ερωτήθη σχετικώς και το Κρόνιο δεν είναι απλώς κάτι δέντρα όπως έλεγε ο ίδιος ο Υπουργός Πολιτισμού! Είναι ο λόφος με τα τεράστια πεύκα που κυριαρχούσε στο τοπίο της Oλυμπίας, όπου παρατηρούνται ίχνη ζωής από τα μυκηναϊκά χρόνια και που ποτέ δεν χτίσθηκε επειδή θεωρούνταν εξαιρετικά ιερός!
Η Πυρκαγιά στην Αρχαία Κορινθία κατέκαψε χιλιάδες στρέμματα πευκοδάσους και έφτασε ακόμη και μέσα στο κάστρο.
Η μεταφορά αρχαιοτήτων στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης ξεκίνησε το 2007 με αρκετή καθυστέρηση...Ελπίζουμε το αποτέλεσμα τουλάχιστο να μας αποζημιώσει.
Ο θάνατος μεγάλων εκπροσώπων του πολιτισμού όπως του Luciano Pavarotti, του Ingmar Bergman, του Antonioni αλλά και του "δικού" μας Σ. Μουστάκα.
Ο El Greco που με αφορμή και την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή φέτος φορέθηκε πολύ και έκανε ακόμη κι αυτούς που δεν είχαν ασχοληθεί ιδιαίτερα να αναζητήσουν κάποιες πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του.
Έτος Μαρία Κάλλας, Το ΥΠΠΟ αποφάσισε το 2007 να είναι έτος Μαρία Κάλλας με αφορμή την συμπλήρωση 30 χρόνων από το θάνατό της. Πραγματοποιήθηκαν διαγωνισμοί νέων σοπράνο, επανεκδόσεις δίσκων της και ποικίλες τιμητικές εκδηλώσεις.
Οι 2 Μπιενάλε ( Η μία στην Αθήνα και η άλλη στην Θεσσαλονίκη) έδωσαν το δικό τους στίγμα στις 2 πόλεις καμμία ωστόσο δεν συγκλόνισε το κοινό...Κάθε αρχή και δύσκολη όμως σωστά;
Η Amy Winehouse που πολλοί την ανακάλυψαν μόλις το 2007 αγνοώντας πως το πρώτο της album κυκλοφόρησε το 2003 και πως από τότε είχε προταθεί για το Mercury Prize και είχε προκαλέσει συζητήσεις σχετικά με την διόλου συνηθισμένη φωνή της. Η Amy Winehouse και το album της Back To Black ήταν το album που κατέβασαν περισσότερο οι χρήστες από το διαδίκτυο αλλά και το πιο εμπορικό album στη Μ. Βρετανία.
Οι Metallica τράνταξαν 30.000 κόσμο που τους αποθέωσε το καλοκαίρι στο Terravibe και επιβεβαίωσαν για μια ακόμη φορά τη κυριαρχία τους στη Metal σκηνή.
Λάκης Λαζόπουλος. Το 2007 ήταν αναμφίβολα η χρονιά του, αν και η εκπομπή του δεν ήταν καινούρια, το 2007 ο κόσμος και τα μηχανάκια της AGB την αγκάλιασαν και την ανέβασαν στη κορυφή. Η σάτιρά του έχει πονέσει πολλούς οι οποίοι τον κατηγορούν για βολεμένο και για κριτική εκ του ασφαλούς, ωστόσο, ένα είναι το σίγουρο, δε φοβάται τίποτα και κανέναν και συνεχίζει ακάθεκτος να αναδεικνύει όσα θα ήθελε να αναδειξει ο καθένας μας αλλά δε μπορεί.
My Space, μια δυναμική απάντηση στην κυριαρχία των πολυεθνικών ίσως σημάνει και το τέλος τους...Ήδη οι Arctic Monkeys ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα της Indie-Rock σκηνής οφείλουν την επιτυχία τους σε αυτό το portal και η Lilly Allen εκπρόσωπος της ska-pop βρετανικής σκηνής επίσης.
Οι Emo, οι trendy, οι φλώροι και οι όμοιοι τους ή αλλιώς... η χαρά των καναλιών! Τα κανάλια τους ανακάλυψαν με αφορμή ένα επεισόδιο μεταξύ emo και trendy στα Νότια Προάστια και από τότε δε τους έχουν αφήσει σε ησυχία! Οι περισσότεροι σπεύδουν να μοιρολογήσουν τη νέα γενιά που χάνεται στη μαυρίλα,τις χαρακιές και τον καταναλωτισμό αγνοώντας εσκεμμένα μάλλον τα βαθύτερα αίτια του κοινωνικού αυτού φαινομένου. Πέρα όμως από το ντύσιμο και τη λακ υπάρχει και η μουσική, Οι tokyo hotel είναι τα νέα είδωλα των νέων emo που παραλύουν ακούγοντας το monsoon και οι οποίοι μάλλον δε θα αργήσουν να επισκεφτούν και τη χώρα μας καθώς σημειώνουν τεράστια επιτυχία και οι My Chemical Romance συνεχίζουν ακάθεκτοι να δίνουν την γραμμή τόσο μουσικά όσο και ενδυματολογικά. Όσο για τους trendy και τους φλώρους...αυτοί περιορίζονται στα mainstream beats και τα παρεμφερή. Για να δούμε πότε θα κοπάσει όλος αυτός ο ντόρος ...
Τα Blogs. Άμα το 2007 δεν ήταν η χρονιά των blogs τότε ποιά ήταν; Τα blogs γνώρισαν μεγάλη άνθιση το 2007 και χαρακτηρίστηκαν ακόμη και ως όργανο παρέμβασης στα κακώς κείμενα της κοινωνίας, κάποιοι το έχουν πάρει μάλιστα πολύ σοβαρά το όλο θέμα και βλέπουν τους εαυτούς του ως διαδικτυακούς σωτήρες, ας συνέλθουμε λίγο όμως ε;

Ίσως ξεχάσαμε και κάτι...Μήπως έχετε άλλες προτάσεις;

Για Καφέ στην Πάντειο…

2007-12-20T14:04:00.001+02:00

Frienz, Μηχανουργείο, Βανίλια, Diverso, Syne Qua Non, Εντός έδρας, Πρυτανείο και η νεότερη C&C (Cream and Cookies): αυτά είναι τα café του Παντείου. Αν βρεθείτε σ’ αυτά πάνω από μια-δυο φορές, θα παρατηρήσετε ότι ο κόσμος είναι κατανεμημένος άλλοτε με κριτήρια πολιτικά (ποια παράταξη δηλαδή υποστηρίζει) και άλλοτε βάσει των προσδοκιών του. Θα παρατηρήσετε ακόμη πως υπάρχει διαφορά στα καταστήματα του πίσω πεζόδρομου του Παντείου με αυτά του εμπρός. Στα πίσω μαγαζιά πάει κάποιος που επιζητά τη «βαβούρα», την πιο έντονη κίνηση, τη δυνατή μουσική ως επί το πλείστον.

Στην αρχή του πεζοδρόμου συναντάς τα Frienz, ίσως την πολυσύχναστη καφετέρια στο πανεπιστήμιο. Ο χώρος είναι μοντέρνος και πολύχρωμος. Μοντέρνα είναι και η μουσική, όχι όμως και «πολύχρωμη». Οι επιλογές περιορίζονται στο εμπορικό κομμάτι της μουσικής παραγωγής. Παίζουν ξένα και ελληνικά, pop, R ‘n’ B, και Hip Hop. Η Χρύσα, 19 ετών, δευτεροετής φοιτήτρια του Παντείου, μας είπε: «Μου αρέσει το Frienz γιατί νιώθω ότι είμαι σε ένα χώρο ζωντανό και πολύχρωμο. Τελευταία βέβαια, δεν έρχομαι τόσο συχνά. Νομίζω λόγω της μουσικής. Έχω βαρεθεί τα “χιλιοπαιγμένα” και τα mainstream. Ακόμη, η ένταση της μουσικής με εμποδίζει καμιά φορά απ’ το να μιλήσω με τους φίλους μου». Παρόλα αυτά μου λέει πως της αρέσει πολύ ο χώρος και πως οι τιμές είναι κανονικές. «Πιστεύεις πως απευθύνονται σε φοιτητές», την ρωτάω. «Θα μπορούσαν να είναι καλύτερες» είναι η απάντηση. «Στο Πάντειο λέγεται πως η Frienz είναι η καφετέρια της ΠΑΣΠ», λέω στον Γιάννη, επίσης πρωτοετή στην σχολή. «Και εμένα έτσι μου είπαν όταν ήρθα. Έμαθα ακόμη ότι εδώ γίνονται ή γίνονταν party της παράταξης που ανέφερες. Πέρα από αυτό δεν είδα κάτι συγκεκριμένο».

Επόμενος σταθμός το Πρυτανείον. Το café αυτό ξεκίνησε πέρυσι ως εστιατόριο. Φαίνεται όμως, ότι η κρίση που επήλθε στα μαγαζιά αυτά, λόγω των συνεχών καταλήψεων στο πανεπιστήμιο, προκάλεσε το κλείσιμο του εστιατορίου(αλλά και δύο ακόμη καταστημάτων), το οποίο ξανάνοιξε στην συνέχεια ως café.

Εδώ τα πράγματα είναι ακόμη πιο έντονα. Η ένταση της μουσικής θυμίζει club του Μπουρναζίου. Το μαγνητόφωνο εδώ δεν εξυπηρετεί καθόλου. Από τα ηχεία ακούγεται ο Θάνος Πετρέλης. Οι θαμώνες του μαγαζιού μου λένε ότι πάνε φανατικά εκεί και ότι είναι πολύ παρεΐστικο μέρος. Κάπου άλλου (Μηχανουργείο), άκουσα το εξής σχόλιο για το Πρυτανείο: «Ο χώρος χαρακτηρίζεται από μια χλιδή, που καταλήγει κιτς». Εδώ δε φαίνεται να υπάρχει πολιτικό χρώμα. Ο κόσμος του μαγαζιού είναι στην ουσία μια παρέα που έχει τα παρακλάδια της εδώ και εκεί. Περνούν καλά, ακούγοντας το συγκεκριμένο είδος μουσικής. «Που και που παρασυρόμαστε και δεν πάμε στο μάθημα» λέει φοιτητής.

Ακριβώς δίπλα, βρίσκεται το Μηχανουργείο. Η κυρία που κάθεται απέναντί μου και μου μιλά πίνοντας το τσάι της, δεν είναι φοιτήτρια. Είναι μια σικάτη κυρία 53 ετών με ανώτατη μόρφωση και φίλη του ιδιοκτήτη. Κάθεται μόνη και ισχυρίζεται ότι έρχεται εδώ για να χαλαρώσει. Θυμάται την δική της εποχή, όταν όντας και εκείνη φοιτήτρια, παρακαλούσε με τους φίλους της το Διονύση τον καφετζή να τους παραχωρήσει το χώρο του καφενείου του για να ανεβάσουν μια δική τους θεατρική παράσταση. «Λείπουν τα καλλιτεχνικά από τα μαγαζιά αυτά.. Να το απαιτήσετε από τους μαγαζάτορες. Μια καφετέρια σε πανεπιστημιακό χώρο προσφέρεται για εικαστικά και καλλιτεχνικά δρώμενα». Προχωράω πιο πέρα, όπου μια παρέα παιδιών συζητούν δυνατά. Μιλούν για τη «ΔΑΠάρα». Είναι όλοι ψηφοφόροι της. Επιλέγουν μόνο το Μηχανουργείο για να πιούν τον καφέ στη σχολή και περνούν 4-5 ώρες εκεί καθημερινά. Τους αρέσουν και τα live ξένης και ελληνικής ροκ που γίνονται εκεί Παρασκευή και Σάββατο βράδυ. Πάνε και στα parties του Frienz τα μεσημέρια της Παρασκευής: «Τα σπάει στο party το Frienz».

Απέναντι βρίσκεται το Εντός Έδρας, το άντρο της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, όπως το αποκαλούν κάποιοι. Ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης είναι πρώην φοιτητής του Παντείου και πρώην στέλεχος της παράταξης. Αυτά τουλάχιστον μου λέει η μαμά του, η οποία εργάζεται εκεί κάποια απογεύματα. Αντιμετώπισαν μεγάλη κρίση πέρυσι την περίοδο των καταλήψεων. Φέτος η κίνηση έχει ανέβει: «Είναι και ο γιος εδώ με όλο το κύκλωμα της ΔΑΠ που μαζεύονται για να λύσουν τα προβλήματα τους. Έτσι είναι εδώ στην Πάντειο. Οι καφετέριες μοιράζονται ανάλογα με τις παρέες. Και οι παρέες μοιράζονται συνήθως ανάλογα με την παράταξη».

Εμπρός πεζόδρομος του πανεπιστημίου και βρίσκομαι έξω από την Diverso. Είναι φανερό ότι σφύζει από κίνηση. «Επικίνδυνα σε θέλω», ακούγεται από τα ηχεία μπαίνοντας μέσα. Οι πελάτες δηλώνουν πολύ ευχαριστημένοι από το χώρο και τις τιμές, όχι όμως και από την ποιότητα του καφέ και των άλλων αφεψημάτων. «Εδώ οι τιμές είναι φοιτητικές και καφές καραβίσιος», μου λέει η Ελένη τελειόφοιτη της κοινωνιολογίας. «Πας και αλλού;» την ρωτάω. «Πάω και στο Σπύρο, μου λέει, εκεί θα βρεις ποιότητα και καφέ και μουσικής». Είναι κοινό μυστικό ότι στη Diverso συχνάζουν τα στελέχη της Πανσπουδαστικής. Η Ντίνα, φίλη της παράταξης, αποδίδει το γεγονός στο ότι τους εκφράζει το κλίμα και ότι στηρίζουν την επιλογή του μαγαζιού να κρατά τις τιμές χαμηλά.

Ο Σπύρος που αναφέρθηκε είναι ο ιδιοκτήτης του Syne Qua Non που διατηρεί την καφετέρια για 12 χρόνια. Ο χώρος είναι μικρός αλλά πολύ φιλικός, και ο cappuccino άψογος. Είναι φανερή η έμφαση στην ποιότητα. Δεν ενδιαφέρει τόσο το «πλασάρισμα». Ο κόσμος είναι δεν είναι πολύς, αλλά ούτε λίγος για ένα τόσο μικρό café. «Σπάνια έρχονται εδώ άτομα από μικρά έτη», λέει ο Σπύρος. «Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που παρατηρώ στους πελάτες μου. Ίσως κάποιοι είναι πολιτικοποιημένοι, όχι όμως και κομματοποιημένοι. Προσωπικά, δεν αφήνω να χαρακτηριστεί το μαγαζί κάπως». Καλός καφές λοιπόν, πολιτική και όχι μόνο συζήτηση και jazz μουσική χαρακτηρίζουν το μικρό εναλλακτικό cafe της Παντείου.

Οι ανάγκες του ρεπορτάζ αλλά και η πείνα με οδηγούν στη Βανίλια. Εκεί συχνά συναντάς τον κύριο Ποταμιάνο και το κύριο Ροζάνη να πίνουν καφέ ή την κυρία Παραδείση να τρώει ένα σάντουιτς πριν το μάθημα του κινηματογράφου. Η Βανίλια μοιάζει με παλιό σπίτι: Κρυστάλλινα φωτιστικά, πίνακες, βελούδινος καναπές και φλιτζάνια «σαν της μαμάς», συνθέτουν το τοπίο. Το café αυτό διαφέρει, όπως λένε και οι πελάτες του, στο κλίμα. Εδώ μπορείς άνετα να συζητήσεις, να φας όχι κάτι γρήγορο, αλλά κάτι πιο gourmet(σαλάτα του Καίσαρα, για παράδειγμα), ακόμη και να διαβάσεις.

Σε αυτά τα επτά café του Παντείου ήρθε πριν από λίγο καιρό να προστεθεί και το C&C, παρά την περσινή κρίση και τον κορεσμό, όπως λένε κάποιοι, από τέτοια μαγαζιά στο Πάντειο. «Δίνουμε έμφαση στο service και στην ποιότητα του καφέ. Έτσι προσπαθούμε να τραβήξουμε τον κόσμο και τέτοιος κόσμος έρχεται σε εμάς, διότι το τοπίο είναι όντως κορεσμένο» δηλώνει ο υπεύθυνος του μαγαζιού.

Το σίγουρο είναι πως στο Πάντειο θα βρεις ποικιλία στα μαγαζιά που δεν βρίσκεις στις άλλες σχολές στην Αθήνα. Και πέραν του πολιτικού φρονήματος, τα κριτήρια για να επιλέξεις κάποιο από αυτά είναι τα ίδια με τα οποία επιλέγεις οποιοδήποτε άλλο μαγαζί για να διασκεδάσεις: ο κόσμος,το είδος της μουσικής που σε εκφράζει και τι τελικά θεωρείς διασκέδαση. Μόνο μην ξεχαστείς και δεν πας στο μάθημα...

Συναυλία Epica

2007-12-19T18:06:00.000+02:00

Για όσους δε το ξέρατε (που ειστε πολλοι δυστυχώς) την Κυριακή 16 Δεκεμβρίου εμφανίστηκαν οι Epica

στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Σινε-Κεραμεικός. Οι εντυπώσεις από τη συναυλία; Σχεδόν οι καλύτερες αλλά καλύτερα να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ο χώρος του Σινε Κεραμεικός είναι μεν ικανοποιητικά μεγάλος για χειμερινές συναυλίες αλλά κατά την γνώμη μου δεν προσφέρεται για συναυλιακά γεγονότα για δύο κυρίως λόγους:

1. Η τοποθεσία: Για να φτάσει κανείς εκεί (Μαραθώνος- κοντά στην Κολοκυνθούς) πρέπει να εξοπλιστεί με τόνους υπομονής και θάρρους καθώς δεν είναι από τις πιο ασφαλείς περιοχές του λεκανοπεδίου. Όταν μάλιστα είσαι κοπέλα τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα κι επικίνδυνα!

2. Ο ίδιος ο χώρος: το Σινε-Κεραμεικός καθεαυτό δεν είναι δομημένο μέσα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρεται για συναυλίες, κυρίως λόγω του ότι υπάρχουν σκαλοπάτια μέσα στην "αρένα", κάτι εξαιρετικά επικίνδυνο όταν τα φώτα σβήνουν και δε βλέπεις μπροστά σου.

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους όμως όσον αφορά ένα άλλο κομμάτι της συναυλίας πολύ σημαντικό, τον ήχο, δε μπορεί να ειπωθεί κάτι αρνητικό. Ο ήχος ήταν αρκετά καλός με ένταση και καθαρότητα χωρίς να δημιουργείται βαβούρα κι έτσι μπορέσαμε να απολάυσουμε την φωνή της mezzo-Soprano και frontwoman των Epica - Simone Simons με τον σεβασμό που της αρμόζει.
Πρώτοι εμφανίστηκαν οι Έλληνες Bare Infinity οι οποίοι και αποτέλεσαν μια αξιοπρεπή επιλογή για να ανοίξει τους Epica. Βέβαια τα κοινά στοιχεία με τους Epica για να λέμε και όλη την αλήθεια παραείναι πολλα...
Αναφορικά με τους headliners τώρα...Παρόλο που η προσέλευση ήταν χαμηλή, κάτι που πιστεύω οφείλεται στην έλλειψη προώθησης από την εταιρεία παραγωγής που τους έφερε καθώς και στην αμέλεια ή άρνηση των ΜΜΕ να διαφημίσουν την συναυλία, το συγκρότημα μας αποζημίωσε και με το παραπάνω. Δεν περιφρόνησαν τα 450-500 άτομα που συγκεντρώθηκαν για να τους δουν αλλά αντιθέτως έπαιξαν γύρω στην 1h και 30' (ίσως και παραπάνω) και έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό. Δεν ήταν υπερόπτες, συνομίλησαν με το κοινό και έδωσαν ό,τι είχαν και δεν είχαν από πετσέτες, drumsticks, playlists στο τέλος ως μια τελευταία ένδειξη ευχαρίστησης που πήγαμε. Έπαιξαν αρκετά τραγούδια από το νέο τους album χωρίς ωστόσο να παραμερίσουν και τα τραγούδια που τους έκαναν ευρύτερα γνωστούς (last crusade, cry for the moon). Πολύ καλός ήταν και ο Mark Jansen, κιθαρίστας και ιδρυτής του group ο οποίος έδωσε ρεσιτάλ τόσο σαν σκηνική παρουσία όσο και στα δεύτερα φωνητικά που αν και σαφώς πιο άγρια έδεναν τέλεια με τη φωνή της Simone Simons. Μόνο παράπονο η χρήση playback στα φωνητικά-χορωδιακά μέρη των τραγουδιών, το τέλειο θα ήταν να υπήρχε και μια χορωδία μαζί με το συγκρότημα ώστε να βοηθείται και η Simone.
Εν κατακλείδι, πρόκειται για μια από τις καλύτερες συναυλίες που έχουμε δει τελευταία κι ελπίζουμε να έχουμε πάντα τέτοια αλλά... σε άλλο χώρο!